Vraag en Antwoord

podium(Sorry peeps, this one is in Dutch for my possible next stage performance, but you can find the basic script of this at Q & A, Ode to Wendy)

Ik heb een boek geschreven over schrijven, mijn techniek, over uitgeven, en wat ik denk waar schrijver en uitgeven heen gaat in de toekomst, omdat zodra mensen er achter komen dat ik boeken schrijf, komen er altijd dezelfde vragen.

Heb je al iets uitgegeven? Heb ik misschien wel eens iets van je gelezen? Kun je er van leven?

Deze antwoorden zijn nogal makkelijk.

Ja, waarschijnlijk niet en voor geen meter.

Schrijven gaat niet om beroemd zijn, of geld. Het is omdat het moet zijn. Dat klinkt spannend, maar het betekent enkel maar dat ik schrijf omdat ik MOET schrijven. Ik kan niet niet schrijven. Schrijven is een passie, het is mijn bloed. Het is eerste waar ik aan denk als ik wakker word en het laatste in mijn hoofd wanneer ik ga slapen, en alle tijd daartussen. Zelfs mijn dromen zijn gedeeltelijk over vehalen en ik gebruik er stukjes van. Want ik ben een Schrijver.

Mensen nemen meestal genoegen met deze antwoorden, of zien me al seen complete eikel, en beide vind ik prima, want hun perceptie van mij zegt niets over mij maar alles over hen.

Maar soms hebben ze meer vragen, en dit is waar het lastig word.

Hoe schrijf je? Heb je een special techniek? Geef je ook echt uit? En doe je aan zelf-uitgeven of via een uitgeverij? Heb je een agent? Hoe word iemand een agent? Kan ik je agent niet zijn? Ik zou zo graag willen schrijven. (dit is geen vraag, maar blijkbaar een verwachting dat ik een cape om doe en hen met hun vage wens kom helpen) Kun je me leren om te schrijven? (Ahh, en daar was ie).

Dit is meestal waar ik me wat terugtrek uit het gesprek, omdat het me wat te persoonlijk word. En het antwoord is op alle vragen hetzelfde: (9 keer) lees het boek lees het boek  lees het boek  lees het boek  lees het boek lees het boek  lees het boek  lees het boek  lees het boek … weet je… ik weet een boek waar dat allemaal in staat.

Dus bij deze hebben we dit in een keer gehad. Maar mensen die met dit soort persoonlijke vragen komen hebben meestal geen idee van persoonlijke ruimte, en dus blijven de vragen komen.

Ik heb zo’n druk leven. Waar haal je de tijd vandaan om te schrijven?

Ik maak tijd. Het leven bestaat uit keuzes maken en ik heb gekozen om te schrijven. Ik heb mijn leven opgebouwd op te kunnen schrijven. Het eerste wat aan gaat ‘s ochtends is de laptop en daarna het koffiezet automaat. Ik schrijf op alles. Kladblokken, servetten, ik schrijf op de tegelwanden tijdens het douchen, ik schrijf de dag door tot ‘s avonds laat op alles wat ik tegenkom en het moment dat ik niet ergens een pen en kladblok bij me heb is wanneer ik bij de HEMA nieuwe pennen en kladblokken aan het kopen ben. En ‘s nachts als ik niet kan slapen schrijf ik op het kladblok dat onder mijn kussen ligt.

Dus het antwoord op al die vragen is eigenlijk: Waar wacht je op? Waarom schrijf je niet? Vind hetgene wat je tegenhoud om te schrijven en verwijder het zodat je kunt schrijven of accepteer het in je leven terwijl je acceptert dat je nooit zult schrijven. Accepteer wat je niet kunt veranderen, maar alsjeblieft, verander wat je niet kunt accepteren. Blijf niet staan en twijfelen niet over wel of niet en misschien toch wel. Maar maak een keuze, hou je eraan, en bouw je leven zoals jij dat wil.

snoopy_writing

Advertisements
This entry was posted in personal, writing and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s